forgotten war

Nancy Auma

The forgotten war -

Joseph Kony leader of the LRA

 

Since the late 1980s Uganda has rebounded from the abyss of civil war and economic catastrophe to become relatively peaceful, stable and prosperous. But the lives of hundreds of thousands of people in the north remain blighted by one of Africa’s most brutal rebellions. The Lords Resistance Army ( LRA ) led by Joseph Kony. The LRA which has been fighting the Ugandan Government for nearly 18 years, has become know for its brutality, but the reasons for their rebellion are less well known. The forgotten war.

 

uganda 2005 - 2008

Nancy Auma

 

Nancy heeft eerder in Trouw gestaan nadat ze was aangevallen door Joseph Kony’s “Leger van de Heer”, die met scheermessen haar lippen, neus en oren had afgesneden. Nu ben ik terug in het noorden van Uganda waar 20 jaar lang een oorlog de regio in zijn greep hield. Tegenwoordig lijkt de situatie stukken beter. Met een overvloed aan NGO’s in de regio en veel minder interne vluchtelingen die van de kampen teruggekeerd zijn naar hun dorpen lijkt alles relatief vredig.

 

Ook Nancy zat destijds in één van de vele vluchtelingenkampen na haar verminking. De vorige keer dat ik Nancy ontmoette, in 2004, fotografeerde ik haar in het Lacor ziekenhuis in Gulu. Op de foto die op de voorpagina stond was Nancy nog in verwachting van een kind, tegenwoordig woont ze alleen met  haar dochtertje Aloya. De naam Aloya betekend “overwinning”, dat te maken heeft met het overwinnen van de aanslag op haar leven en aangezicht door de rebellenbeweging het “Leger van de Heer”.

 

Zo zijn we opnieuw op zoek naar Nancy, onze reis trekt over een heel dun pad met aan beide kanten 3 meter hoog gras. We komen nu aan de rand van het oerwoud en moeten een riviertje oversteken. Plots duikt Nancy op tussen de groene sprieten. Op haar gezicht een glimlach en op haar arm een gezonder uitziende Aloya. Ze is verrast dat we haar weer gevonden hebben. We gaan zitten voor haar hut en het meisje Aloya is goed opgeknapt. Ik stel haar voor aan Joice die met mij meereist. Joice biedt Nancy aan in haar tweede huis te komen wonen en te werken in het kunstcentrum. Nancy is verlegen en weet niet zo goed hoe ze erop moet reageren. Zo kan ze op deze manier haar eigen geld gaan verdienen en zelf verder bouwen aan hun toekomst. We lopen terug naar het rivierstroompje waar we afscheid nemen. Het meisje is opgetogen en glimlacht nogmaals waarna ze met een zwaai het hoge gras weer in verdwijnt.

 

uganda 2005